جرج بوش، ریيس جمهوری آمريکا، در يک اقدام غيرمترقبه، در حالی که همه انتظار داشتند او از ششمين سالروز حملات ۱۱ سپتامبر صحبت کند، به ناگاه به ارزيابی فعاليت رسانههای فارسی خارج از ايران پرداخت و دليل آن را يکسالگی راديو زمانه در آمستردام ناميد. او گفت که راديو زمانه بايد نه تنها برای رسانههای غربی، بلکه برای دولتهایشان هم نمونهی عبرت باشد. وی افزود: «بانوان و آقايان! بايد بگويم که وقتی در مزرعهام در تگزاس به برنامههای راديو زمانه گوش دادم و در مورد تأثير فوقالعادهی آن روی جوانان و جامعهی ايران تأمل کردم، شگفتزده شدم. يک مشت خبرنگار توانستهاند قلبها و ذهنهای مردم ايران را با کمترين هزينهی ممکن در طول کوتاهترين مدت قابل تصور به دست آورند. ما بايد از راديو زمانه بياموزيم. راديو زمانه بايد يکی از الگوهای مطالعهی نحوهی کار برای ايالات متحده و متحدانش باشد».
البته آقای بوش در تلفظ نام راديو زمانه دچار مشکل شد که بعدا با کمک معاونش، ديک چنی، اين مشکل برطرف شد. بسياری از تحليلگران به مقايسهی ناميمون اين سختی تلفظ با رنج و کلنجار جرج بوش به هنگام تلفظ نام "افغانستان" در اواخر سال ۲۰۰۱، چند روز قبل از حملهی آمريکا به آن کشور، پرداختند.
اما شان مککورماک، سخنگوی وزارت خارجهی آمريکا، در يک نشست خبری تاييد کرده است که جرج بوش و حتا جناح بازهای کاخ سفيد به رهبری ديک چنی خيال حمله به ايران را کنار گذاشتهاند. به گفتهی او، بنا به دستور جرج بوش از اين به بعد همهی مقامات دولت آمريکا موظفاند مترجم اجير کنند و به دو تا سه ساعت برنامههای زندهی راديو زمانه گوش دهند تا با زوايای روانشناختی ايجاد پيوند با مردم ايران آشنا شوند. ايرانيان مقيم آمريکا از بروز فرصتهای شغلی تازه ابراز خرسندی کردهاند.
در تحولی ديگر، کاخ سفيد آمريکا با ارسال نامهای به مهدی جامی، مدير راديو زمانه، خواستار ارتقای مقام راديو زمانه به عنوان راديوی مشترک اتحاديهی اروپا و آمريکا شده است. مهدی جامی در کمال ادب اين پيشنهاد را رد کرده و گفته است که راديو زمانه از همان آغاز کار فقط به شنوندگانش تعلق داشته و دارد و همين حس تعلق را حفظ خواهد کرد. بنا به گزارش خبرنگار راديو زمانه در واشنگتن، اين سخنان مهدی جامی هماکنون روی يک صفحهی زرين حک، و بالای سر جرج بوش روی ديوار اتاقش نصب شده است.
پ.ن:خیلی جالب است رادیو زمانه با این مطلب سعی کرده است که نشان دهد هیچ وابستگی به آمریکا ندارد و این سردمداران آمریکا و اروپا هستند که میخواهند با رادیو زمانه ارتباط برقرار کنند ولی رادیوزمانه دوستی و کمک آنها را نمی خواهد ،معلوم نیست مسولان رادیو زمانه خودشان خیلی ساده اند وبا اینکه شنوندگان را ساده لوح فرض کرده اند،وگر نه برنامه های رادیو زمانه به هر میزان که جالب و نو باشد بازهم نمی توان منکر ارتباط قوی تهیه کنندگان و مسئولین آن با سرویسهای جاسوسی آمریکا و هلند شد
