زیرتیتر

اگر توسعه اجتماعي را يكي از ابعاد اصلي پروسه توسعه و بيانگر نظامي براي دستيابي به عدالت اجتماعي، ايجاد يكپارچگي و انسجام اجتماعي بدانيم، آنگاه بايد از ‌افزايش كيفيت زندگي به عنوان مهمترين هدف اين توسعه ياد كنيم. بر اساس اين تعريف هدف عدالت اجتماعي كاهش عدم تعادل‌ها و تبعيض بين افراد است. از طريق عدالت اجتماعي انتظار مي‌رود كه فاصله طبقاتي، تبعيض و استثمار در جامعه به حداقل برسد و توزيع درآمد سرمايه و قدرت به‌گونه‌اي مناسب‌تر انجام گيرد. شكاف بين فقير و غني، شهر و روستا و مرد و زن از ميان برود و از نقطه نظر جغرافيايي نيز عدم تعادل‌هاي بين منطقه‌اي و درون منطقه‌اي به حداقل برسد. منظور از كيفيت زندگي نيز ارتقا و افزايش تسهيلات و خدمات زيربنايي، شامل آموزش، بهداشت، حمل و نقل، ارتباطات، تغذيه و غيره است كه انتظار مي‌رود هر سيستم اجتماعي با ارائه خدمات مناسب امكان دسترسي همه افراد جامعه به اين تسهيلات را فراهم كند. اما آيا اين انتظارات در كشور ما برآورده شده است؟

چه کسی گفته سنگی را که یک دیوانه در چاه می اندازد ، صد عاقل نمی توانند دربیاوردند؟ سه شنبه شب گذشته سنگی که در چاه ایران افتاد راحت درآمد. نه مویی از سر کسی کم شد ، نه خونی از بینی کسی چکید. نه آتشی برافروخته شد ، نه مالی به تاراج رفت. نه امنیتی متزلزل شد ، نه آبی از آب تکان خورد. هیچ. شهر در امن و امان بود و کشور در صلح و آرامش. آنقدر که خیابان ها زودتر از همیشه خالی شد و مردم آسوده تر از همیشه سر سفره هایی که بوی نفت از آنها به مشام می رسید ، نشستند . شبی آسوده بدون آنکه فکر آن سنگ ذره ای خواب از چشمشان برباید. آنها آرزو کردند خدا این دیوانه را از آنها نگیرد!!!

 شايد اگر مديران رسانه ملي مي‌دانستند حضور سردار طلايي در برنامه شب شيشه‌اي آنهم به فاصله چند شب پس از دعوت سردار رادان به اين نمايش ، به ابهامات موجود درباره نتايج مشكوك نظرسنجي طرح مبارزه با بدحجابي دامن مي‌زند، هرگز زير بار اين خواسته برنامه سازان خود نمي‌رفتند. يا حداقل بر اساس رويه هميشگي قدري بيشتر روي نتايج نظرسنجي دوم درباره موفقيت سردار طلايي در پليس يا شوراي شهر تامل مي كردند...