زیرتیتر

وی به خاطر نثر گزنده خود مشهور بود و از مخالفان جنبش فمینیست به حساب می آمد.

'دژی در جنگل' آخرین اثری است که از میلر امسال منتشر شد. وی ماه پیش به دلیل مشکلات ریوی بستری و تحت عمل جراجی قرار گرفت...

پ.ن:مطلب زیبای محمد حسن شهسواری در مورد کتاب "روی ماه خداوند را ببوس "  را درروزنامه اعتماد مورخ ۱۰/۷/۸۶  در اینجا بخوانید 

پ.ن:منبع خبرروزنامه اعتمادملی مورخ۸/۷/۸۶

درتاریخ ۳۱/۶/۸۶ در یک اتفاق عجیب عکسی در صفحه  ۱۵ روزنامه اعتماد ملی  درج شده است که به وسیله آن به راحتی می توان به  آدرس وشماره تلفن  منزل  محمد علی آبادی  معاون ریس جمهور و ریس سازمان تربیت بندی دست یافت هرچند در شرح عکس فوق منبع آن باشگاه خبرنگاران جوان اعلام شده است،اما بازهم عملکرد روزنامه اعتماد ملی قابل دفاع نیست و بایدبه شخص علی آبادی و روابط عمومی فدارسیون فوتبال تذکر جدی داد و به عکاس تصویر فوق نیز دست مریزاذ گفت که توانسته است با یک زیرکی از فرم ثبت نام داوطلبین نامزدی فدراسیون فوتبال که یک فرم داخلی و شخصی است عکس بگیرد   

پ.ن: استعفا دسته جمعی در روزنامه کارگزاران 

 سفارت انگلیس و خانه فرش هر دو در خیابان فردوسی تهران واقع اند از بناهای قدیمی منطقه مرکزی شهر به شمار می روند.

پ.ن:منبع خبر سایت خبری عصر ایران 

 حراست بیمارستان مهر تهران  با گروهی از دوستان فیلمساز که برای ملاقات و عیادت مصطفی کرمی ،که چند روز پیش در اثر یک  حادثه دو دست خود را از دست داده بود ،رفته بودند برخوردکرد  و با آنان درگیر شد به گزارش پایگاه خبری فیلم کوتاه تعدادی از فعالان فیلم کوتاه کشور که امروز برای عیادت از مصطفی کرمی به بیمارستان مهر رفته بودند، با برخورد نسنجیده و توهین آمیز ماموران این بیمارستان مواجه شدند.
 کرمی که دو هفته پیش هنگام فیلمبرداری یک فیلم کوتاه در گرگان بر اثر برخورد با سیم برق فشار قوی دچار سوختگی شدید شد تا به حال دو دست و دو پایش را از دست داده است.
عصر امروز تعدادی از فیلمسازان و فعالان فیلم کوتاه کشور به عیادت او رفتند و هنگامی که در حال صحبت با خانواده کرمی بودند و در دل آنها را درباره برخورد کاسبکارانه مسئولان بیمارستان ضبط می‌کردند، چند تن از ماموران حراست بیمارستان مداخله کردند و با رفتار توهین آمیز خود سعی کردند از ثبت این واقعیت‌ها جلوگیری کنند.
به گفته اعضای خانواده کرمی، بیمارستان روز پنجشنبه از آنها خواسته 150 میلیون ریال دیگر برای انجام عمل جراحی بعدی پرداخت کنند و در غیر این صورت از انجام جراحی خودداری می‌شود.
این در حالی است که بافت‌های آسیب دیده بدن کرمی در حال گسترش است و در صورت انجام نشدن عمل جراحی، جان او به شدت به خطر می‌افتد.
تاسف آمیز آن است که مسئولان ذیربط درگیر در این حادثه تا به حال که بیش از دو هفته از وقوع آن می‌گذرد، از پذیرفتن مسئولیت شانه خالی کرده‌اند و هزینه‌های میلیونی درمان مصطفی کرمی از طریق خانواده‌اش تامین شده است.

پ.ن۱:اصل مطلب را میتوانید در اینجاو عکسهای هادی آفریده از مصطفی کرمی را میتوانید دراینجا ببینید وبخوانید

به گزارش « فردا » جواد شمقدری مشاور هنری رئیس جمهور  در برنامه تلویزیونی " مردم ایران سلام" در مصاحبه ای نسبتا مفصل به قول خود به بیان آسیب ‏شناسی سینمای ایران پرداخت و با بیان بحرانی بودن وضعیت سینمای ایران به ارائه راه کارهای خود پرداخت.

این کافه دیگر تیتر ندارد

برای اهالی تیتر، تعطیلی واژه غریبی نیست. همین چند روز پیش، جمعی از روزنامه‌نگاران کشور که چند روزی در یک روزنامه تازه از محاق درآمده گردآمده بودند، بار دیگر طعم تعطیلی را چشیدند و خبرنگاران یک خبرگزاری پرتلا‌ش در تلا‌طم تعطیلی یا بازگشت به کار بسر می‌برند.
اما چه کسی می‌داند تلخی تعطیلی نخستین روزنامه در کام دست‌اندرکارانش چگونه بوده است؟ آن روزی را که دیگر دغدغه سطر و تیتر نداشتند، چگونه گذراندند؟ آنها که هنوز به کوچ از این روزنامه به آن روزنامه عادت نداشتند، چگونه به آینده می‌نگریستند؟
این‌بار اما تعطیلی، دامن کافه روزنامه‌نگاران را گرفته است. کافه‌ای که با نام <کافه تیتر> پانزدهم اسفند ماه 84 افتتاح شد و پس از یک ماه تلا‌ش برای بقا سرانجام پلمب شد. کافه تیتر هم به نوعی نخستین بود و این پیشگامی در کنار مدیریت بی‌تا صالحی بختیاری و همسرش که از روزنامه‌نگاری به کافه‌داری برای روزنامه‌نگاران روی آورده بودند، محبوبیتی دو چندان نصیب کافه‌تیتر کرد.
قرار نیست به این بپردازیم که کافه‌تیتر نیز چرا و چگونه تعطیل شد و تلا‌ش‌های چهره‌های فرهنگی و رسانه‌ای برای کسب مجوز این کافه چرا به ثمر نرسید. فقط نگاهی می‌اندازیم به واکنش اهالی تیتر به تعطیلی کافه‌تیتر.
قفل پلمب‌
این پست را بی‌تا صالحی چند روز قبل از پلمب کافه، در وبلا‌گ کافه تیتر نوشته است.
 امروز صبح نخستین باری نیست که نمی‌دانم وقتی به خیابان صبا می‌رسیم و از کوچه پشن، از جلوی مکانیکی و تاکسی تلفنی رد می‌شویم و بهنام خم می‌شود تا قفل در را باز کند، کافه پلمب شده است یا نه؟
تا حالا‌ آن قفل لعنتی پلمب را دیده‌اید؟ خیلی کوچک است و اگر دقت نکنید به راحتی دیده نمی‌شود. .......

فردا تهران تیتر ندارد
اگر یک روزنامه تیتر نداشته باشد چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر یک جامعه کافه‌ تیتر نداشته باشد چه اتفاقی می‌افتد؟
اینها را علی زادمهر در ابتدای مطلبی که در وبلا‌گ گروهی زیر تیتر منتشر شده پرسیده است. او ادامه می‌دهد:
تیتر در روزنامه یکی از جذاب‌ترین و مهمترین مطلب یک روزنامه است و همیشه بهترین عبارت‌ها تیتر یک می‌شوند و صاحبان و نویسندگان روزنامه میزان سواد و شناخت خود از روزنامه و روزنامه نگاری را با آن بیان می‌کنند و در ضمن مشکل‌ترین کار در روزنامه نوشتن تیتر ( تیتر زدن ) و مخصوصا تیتر یک است... .
‌ در جامعه امروز ما کافه تیتر اینگونه عمل می‌کرد، .......

 در جامعه امروز ما کافه تیتر اینگونه عمل می کرد، اینکه شما بتوانید مکانی را فراهم کنید تا فرهیخته ترین انسانهای حوزه های مختلف فرهنگی اعم از روزنامه نگار و گرافیست تا بازیگر سینما و نویسندگان رغبت کنند و به آنجا بیایند نه تنها کار کمی نیست بلکه کار بسیار بزرگی است ،هستند فرهنگسراها و مکان های مختلف فرهنگی که برای حضور یک یا چند استاد روزنامه نگاری مانند دکتر قندی و استاد شکر خواه تلاشهای وافری می کنند و حتی حاضر به اهدا هدیه های گزاف هستند ولی باید دید که کافه تیتر چه جذابیت و قابلیتی دارد که قطبهای روزنامه نگاری و نویسندگان مختلف کشور حاضرند ساعتی بر روی صندلی های لهستانی آن بنشیند؟!...............

یعنی خاتمی دردوران طاغوت به سربازی رفته است !!؟؟

علی زادمهر: در روزنامه ها نوشته بود که عادل فردوسی پور قصد دارد تا برای کاندیداشدن درمجلس اقدام کند البته  وقتی علیرضا دبیر و هادی ساعی در شورا هستند چرا فردوسی پور در مجلس نباشد؟؟!!!

 آیا مملکت داری آسان شده است یا اینکه.....؟؟!!  
 مبانی دموکراسی و در راس آن برگزاری انتخابات در ایران  دارای اشکالات فراوانی است چه از سوی رای دهندگان وچه ازسوی کاندیداها ،
درسمت انتخاب کنندگان به دلیل اینکه جمعیت کشور جمعیت جوانی است  اکثر رای دهندگان نوجوان هستند( ونه حتی جوان) شخص رای دهنده به جای اینکه یک فرد سیاستمدار ومدیر را به درون یک نهاد دموکراتیک بفرستد فقط به علایق و تمایلات خود توجه میکند ورای ناپخته می دهدیعنی در رای دادن وانتخاب یک فرد ویا افراد گوناگون از بین کاندیداها رفتاری را انجام می دهد که مثلا در انتخاب کفش ویا لباس انجام می دهد ودر اکثر موارد شور انتخاباتی با شعور سیاسی ودرک درست  همراه نمی شود، بهترین راه کار برای این مشکل بالا بردن سن رای دهندگان به حداقل 25 سال است و از آن سو نیز گروهای سیاسی به جای اینکه افراد مدیر را که هرکدام دارای دیدگاه خاص مدیریتی  هستند را کاندیدا کنند روبه چهرهای سرشناس می آورند که در رشته ای نامور هستند و علاقه مندان بسیار دارند و معروف بودن  فرد بر تخصص وی ارجحیت پیدا میکند ....

پ.ن:روزنامه شرق باعلیرضا رجایی مصاحبه کاملی در مورد موضوع فوق انجام داده است که میتوانید از

اینجا بخوانید

جواب:خلوت ـ با اجنبيه ـ به خودى خود در نزد ما حرام نيست. همانطور كه از نصوص استفاده مى شود، بلكه يك امر «مكروه» است، البته اگر منجر به هيچ نوع عمل حرامى نشود.
پس مانعى نيست از حضور در جلسات خصوصى كه زن اجنبى در آن حضور دارد. اعم از اهل كتاب يا غيرآنان در بلاد كفر يا در بلاد اسلام. در منزل يا كارگاه يا اتاق و البته در اين امر، فرقى ميان دانشجويان و كارمندان و نمايندگان اعزامى نيست.
اما حكم شرعى درباره نگاه به افراد بى حجاب غربى، «جواز» است. يعنى: نگاه كردن به: سر و گردن و صورت آنان و آنچه كه پوشاندن آن در نزد آنان متعارف نيست، بدون هيچگونه لذت جويى و ريبه، جائز است. اما نگاه كردن به غير آنچه كه ذكر شد، جايز نيست.

۲ـ هنگامى كه دختر يا زن غربى مى خواهد مسلمان شود، با مشكل «حجاب» روبه رو هستيم و گاهى ديده شده كه آنها به خاطر الزامى بودن حجاب، از پذيرفتن اصل اسلام خوددارى كرده و دور شده اند. تكليف در قبال الزامى كردن حجاب بر زنان غيرمسلمان چيست؟

جواب:جاى شك نيست كه حجاب يك امر ضرورى از ديدگاه اسلام است و پوشش يك حكم اسلامى واجب براى زنان مسلمان است ـ بجز صورت و دست ها ـ ولى اگر ملزم كردن زنان غربى نوآشنا با اسلام، براى استفاده از حجاب، موجب عدم رغبت آنان به اسلام گردد، پس مانعى نيست كه آنها به اين امر ملزم نشوند البته با توجه به اين نكته كه حكم ـ «وجوب» بر قوت خود باقيست.
و سزاوار است به آنها اعلام شود كه حجاب اسلامى در واقع براى عفاف است و معنى آن، اين نيست كه حتماً از لباس هاى متعارف در نزد شرقى ها استفاه شود، بلكه پوشيدن مو و جسم ولو با لباس هاى محلى، كافيست. البته پوشيدن صورت و دست ها واجب نيست. بنابر حكم مشهور ميان همه فقها شيعه اماميه، رضوان الله عليه

قبول «اصل توحيد» و «نبوت رسول اكرم (ص)» در مرحله نخست قرار دارد و مهم تر از اجراى احكام است و اين امور، پس از پذيرش اسلام، به طور طبيعى و به تدريج حاصل مى شود... درصدر اسلام هم همه احكام كه مرة واحده بر مسلمين واجب يا حرام اعلام نشد، بلكه به تدريج و با مرور زمان لازم الاجرا گرديد.»

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

منبع مطلب:روزنامه ایران تاریخ یک شنبه ۱۳/۳/۱۳۸۶

پ.ن:مطلب فوق بر گرفته از سخنان جهانگیر هدایت برادر زاده صادق هدایت است که در تاریخ ۹/۳/۸۶ در کافه تیتر بیان نمود

علی زادمهر:تاريخچه نقد فيلم در ايران باز ميگردد به سال 1309 كه در آن زمان نقد بيشتر فيلمها بر روي داستان فيلم استوار بود وبيشتر يك توصيه نامه بود تا نقدسينمايي اما نقد جدي فيلم تقريبا از سال 1332 آغاز شد كه دكترامیر هوشنگ  كاوسي به همراه طغرل افشار و فرخ غفاري از پيشگامان آن بودنددكتر كاووسي زماني كه درابتداي  دهه 30 از فرانسه به کشور بازگشت سينماي ايران رشد كمي خود را آغاز كرده بودو كاووسي با نقدهاي كه بروي فيلمها مي نوشت ودر مجلاتي همچون روشنفكر وسپس فردوسي چاپ مي شدتاثير به سزاي در سليقه مخاطب مي گذاشت......

آنها كه گل مي‌خريدند، امروز چاقو مي‌خرند
علي زادمهر:
وارد كافه تيتر كه مي‌شوي صدايش را مي‌شنوي، قبل از آنكه خودش را ببيني.
گفتا كه از ترنجم/ كاندر جهان نگنجم...
محسن نامجو اهل تربت جام، خواننده و نوازنده موسيقي كه به درستي مي‌توان او را بعد از محسن چاووشي پديده موسيقي در سال 86 دانست، در آستانه 33 سالگي و در محاصره فلاش دوربين‌هاي عكاسي به كافه تيتر آمده بود تا از خودش و موسيقي متفاوتي كه ارائه مي‌كند، سخن بگويد........